اصول خلق ارزش در برندهای مد و لباس

اصول خلق ارزش در برندهای مد و لباس

اصول خلق ارزش در برندهای مد و لباس

ارزش چیست ؟

در واقع تعدادی از عناصر ملموس و ناملموسی هستند که حس رضایت و خشنودی را ایجاد میکنند و این موضوع از سمت مصرف کننده و بیزینس متفاوت است و هر دو به یک نوعی آن را ارزیابی میکنند.

ارزش مورد انتظار مصرف کنندگان مد و لباس

مشتریان از بیزینس ها انتظار ارائه دو نوع ارزش را دارند؛ ارزش تجاری (Merchandise Value) و ارزش تمایز (Differentiation Value) به اولی ارزش منطفی و به دومی ارزش عاطفی میگویند.

اولی ارزش تجاری است که ارائه آن به رضایت، تمایل به خرید دوباره، افزایش سهم کیف پول مشتری می انجامد؛

  • ماهیتی سودگرایانه دارد و از رویکرد منطقی به خرید نشأت میگیرد

دومی ارزش تمایز است که ارائه آن به افزایش کیفیت ادراکی، تعهد و تمایل به پرداخت می انجامد.

  • ماهیتی عاطفی دارد و بر اساس تمایز، منحصر به فرد بودن و لذت بخش بودن خرید نشأت میگیرد

ارائه ارزش در دسته بندی کلی آن ( منطقی و احساسی ) در سطوح مختلف صنعت مد و لباس متفاوت است؛ در سطحی از صنعت ارزش عاطفی الویت است (برندهای لوکس) در سطحی دیگر ارزش منطقی الویت است (برندهای اکونومی) و در سطحی دیگر هر دو در الویت هستند (ریتیلرها، فشن ریتیل ها)
اما این الویت بندی ها دلیل نادیده گرفتن بخش دیگر نیستند در هر صورت هر باید اعمال شوند و بدون شک مشتریان در هر سطحی از صنعت انتظار ارائه ارزش های منطقی و عاطفی را دارند.

چرا بیش از 85 درصد مشتریانی که اعلام رضایت می کنند، در چرخه بعدی خرید تغییر عقیده میدهند؟

میتوان نتیجه گرفت رضایت دیگر به تنهایی ارزش مطلق برای مصرف کننده نیست، در حقیقت ارزش چیزی است که مشتری واقعا می خواهد و رضایت تنها “برگه گزارشی” در این خصوص است که برند چقدر خوب توانسته آن ارزش را به مشتری ارائه کند.

 

دو راه سودآوری

بنابر این دو راه سودآوری برای فشن بیزینس ها وجود دارد (البته از قبل هم وجود داشته)؛

  • اولی بر اساس “ارزش پول بیشتر” برای مشتری که به فروش و درآمد بیشتر برای برند منجر شود، که این رویکرد مبتنی بر هزینه است یعنی برند هزینهاصول خلق ارزش در برندهای مد و لباس هایش را پایین تر از کمترین قیمتی نگه دارد که راهبردهای قیمت گذاری مبتنی بر ارزش آن را تعیین کرده و اینگونه سود افزایش یابد.
  • دومی برند در چارچوب متمایز برخی ویژگی های ارزش افزوده، ملموس یا غیر ملموس را ارائه کندکه مشتری درک بهتر، یاا حتی منحصر به فردی از محصول یا برند دارد و حاضر است قیمت بیشتری برای آن بپردازد

ارزش تجاری هنگامی ایجاد میشود که کالای با کیفیت خوب و قیمت پایین عرضه بشود (یعنی یک معامله خوب) در حالی که ارزش تمایز معمولا زمانی صورت میگیرد که بالاترین کیفیت با قیمتی بالاتر از رقبا عرضه شود.

این دو نوع ارزش شامل دو نوع مقایسه هم هستند؛ اولی مقایسه درون محصولی که هم راستا با تعریف ما از ارزش تجاری و شامل مقایسه مزایا و هزینه ها هستند. دومی شامل ارزیابی برتری برند در برابر برندهای دیگر

در مجموع، ارزش های لذت جویانه و سودگرایانه پیامدهای ارزش مورد انتظار مشتری هستند؛ نه خود ارزش مورد انتظار مشتری.

در همین راستا توجه داشته باشید که ارزش تجاری و تمایز با نیازهای مصرف کنندگان و درگیری مصرف کننده متفاوت است. نیازهای مصرف کننده یا “محرومیت احساس شده” ممکن است هدف های غالب مصرف کننده تلقی شوند که هنگام تجربه ی خرید برآورده می شوند.

نیازهای مصرف کننده و درگیری های فکری او می تواند همسو با ارزش پیشنهادی برند باشد که بهترین حالت ممکن است.

احتمال دارد مشتریان راضی، خریدشان را تکرار کنند، دست کم به این علت که بهتر است ” چیز مطمئن” بخرند تا این که چیز ناشناخته ای را امتحان کنند. بنابر این مشتری مشتاق است دوباره محصولِ عرضه شده را بخرد زیرا در دوره ی مصرف قبلی، مشتری چنین پنداشته که محصول/ نام تجاری کیفیت خوبی دارد.

اشتیاق پرداخت عبارت است از میل مشتری برای پرداخت قمت بیشتر در فروشگاهی خاص، حتی اگر فروشگاه دیگری همان محصول یا مشابه آن را با قیمتی پایین تر عرضه کند. سهم از کیف پول مشتری را به صورت درصد کل مخارج ماهیانه مشتری برای خرید محصولات مد و سهم فروشگاه از آن درصد می گویند.

 

اصول خلق ارزش در برندهای مد و لباس

اشتراک گذاری:

مطالب زیر را حتما مطالعه کنید

دیدگاهتان را بنویسید